hydropiekłowstąpienie

tutaj kilka fotek, na których uwieczniono skutki wczorajszej nawałnicy
a tutaj podsumowanie:

jazda

Śpiesznie donoszę, iż zostałam aktywną użytkowniczką ukraińskich dróg. Mimo niezmierzonych pokładów ukrainofilstwa, które w sobie noszę,  muszę przyznać, że w kwestii nawierzchni nasi sąsiedzi totalnie sobie nie radzą. Jeśli ktoś marudzi na stan polskich dróg, to serdecznie zapraszam za Bug dla skorygowania poglądów ;)

Ukraińcy zamieniają kwestię dziur w drogach w żarty, ale często przypomina to śmiech przez łzy. Pani niżej to uczestniczka protestu w związku z problemem asfaltowym, trzyma kartkę z napisem 'Płacę podatki, gdzie moje drogi'-po polsku się nie rymuje :P

Zdaniem wszystkich pieniądze, które powinny być przeznaczone na remonty dróg, trafiają do kieszeni wpływowych osób. Tę sytuację podsumowuje rosyjskie powiedzonko, które słyszałam tu już chyba ze sto razy: 'Porządny asfalt nie wala się po drodze'.

Na koniec jeszcze reportażyk o trasie Łuck-Lwów, odpowiadający na pytanie czemu do Lwowa mam stąd tak daleko, choć tak blisko :)

zamek

Tam, gdzie księżniczka musi być i zamek ;)  Ruiny siedziby Lubarta robią spore wrażenie i są uważane za największą atrakcję turystyczną w mieście. Widoczek z wieżą wjazdową figuruje na większości łuckich suwenirów, oraz na banknocie dwustu hrywnowym :)

Niedawno odbyła się kolejna edycja festiwalu "Noc w łuckim zamku", (której nie zaszczyciłam swoją obecnością, bo akurat zaszczycałam Kraków), kolega - miejscowy patriota lokalny przesłał mi relację z laserowego szoł z wieżą w roli głównej - zobaczcie.

Bogdan - my love

Kto choć raz był na Ukrainie nie mógł nie zwrócić uwagi na żółte, kanciaste busiki, zwykle wypchane pasażerami. Wiecie, o które mi chodzi, ale prawdopodobnie nie wiecie, że pierwowzór żółtej marszrutki został wymyślony w Łucku :) Na stronie zakładów Bohdan Avto Lutsk można przeczytać, że samochód został stworzony przy użyciu innowacyjnych technologii i nowatorskich rozwiązań, dzięki którym jest przystosowany do eksploatacji w specyficznych warunkach ukraińskich. Wśród udogodnień wymieniono: siedzenia, wentylację i ogrzewanie :)

ja w Bogdanie bardzo dawno temu, w drodze do Maniawy :)

Okolice Kostopola

W Kostopolu urzęduje ksiądz Tomasz, w weekend zabrał nas na wycieczkę po okolicy.

kopalnia bazaltu we wsi Bazaltowe (dawniej Janowa Dolina)

złoża bazaltu pod warstwą piasku

malownicze bunkry

Andrij uwiecznia harnu prirodu

harna priroda

kwitky

błogosławiona między delfinami

Na Ukrainie kierowcy z zasady nie zapinają pasów, mają ciekawsze sposoby, żeby się uchronić od kontuzji poniesionych w wyniku ewentualnego wypadku :) Dziś jechałam z taksówkarzem, który miał szczególnie rozbudowaną i eklektyczną 'kapliczkę' zamontowaną na przedniej szybie - pozwolił mi zrobić zdjęcie :))

okolica - park

Nie, żeby z nudów, ale biegam. Czasem wokół bloku (po łące z kozami), czasem w parku. W parku, ale nie po drodze do parku, bo wiedzie ona przez miejsko-wiejskie osiedle, gdzie łatwo o atak psów podwórkowych. W parku biegają nieliczni, liczni za to łowią ryby, pieką kiełby nad ogniskiem, piją piwo, wyprowadzają psy albo kozy (sic!).

wakacje na Wołyniu

Życie młodzieńcze w Łucku w okresie międzywojennym upływało w atmosferze pewnych niedostatków materialnych. Były jednak te lata dla nas, młodych chłopaków niezmiernie bogate w doświadczenia i przygody. Czysta woda Styru opływała wężowatym zygzakiem trzy ćwierci miasta Łucka. Na przedmieściu Krasne koło mostu była obszerna przestrzeń po obu stronach rzeki na plażowanie się. Tam często zbierała się młodzież z całego przedmieścia, aby popływać w czystej wodzie i pobawić się na piaszczystych brzegach.

ze wspomnień Ryszrda Łysakowskiego

Często w niedzielę wypływaliśmy też z ojcem parostatkiem na organizowane przez Związek Strzelecki wycieczki Styrem do Boratyna, Targowicy lub Rożyszcz. Towarzyszyła nam w tych rejsach strzelecka orkiestra. Gdy wchodziliśmy na pokład, grała zawsze ojcu ulubioną "Pierwszą Brygadę”.

ze wspomnień Tadeusza Marcinowskiego

kartka z kalendarza - Trójca

Jeśli traficie na Ukrainę na przełomie wiosny i lata i zobaczycie, że co druga napotkana osoba taszczy naręcza liści tataraku, to znak, że zbliża się święto Trójcy. Trójca, zwana też Pięćdziesiątnicą to odpowiednik katolickich Zielonych Świątek, z tym że w tradycji wschodniej czci się za jednym zamachem Ducha Świętego i Trójcę w ogólności. Uroczystość jest jednym z 12 prazdników – świąt wyznaczających roczny cykl liturgiczny.

Dziwne, ale w podczas moich uduchowionych studiów na ukrainoznawstwie niewiele się dowiedziałam o obrzędach związanych z tym świętem i teraz sama się musiałam dokształcić, co ma tatarak do trójjedności absolutu ;) Podpytałam panią sprzedającą liście i dowiedziałam się, że po ukraińsku tatarak to аїр (ajir) albo лепеха (łepecha), ale nazywany jest też tatarskim zielem, święci się go w cerkwi a potem ozdabia liśćmi mieszkania ‘szczob harno buło na swjato’. Tyle to informacji otrzymałam za pięć hrywien, plus bukiet zielska gratis ;) Internet powiedział mi trochę więcej –chrześcijańskie święto Trójcy zastąpiło pogańskie uroczystości przesilenia letniego, podobnie jak uroczystości ku czci św. Jana zastąpiły starosłowiańskie obrzędy Nocy Kupały. Na Trójcę trzeba było umaić chatę i obejście, używając wcześniej zebranych ziół, gałęzi i kwiatów. Ozdabiano też wnętrze cerkwi, na podłodze rozsypywano świeżo skoszoną trawę. W domach klepiska wyścielano tatarakiem właśnie, który nie dość, że zdobił, to dzięki specyficznemu zapachowi pomagał pozbyć się insektów :)

Święto bardzo zielone i bardzo pozytywne, bo przedłuża weekend, jutro urzędy, bazary i niektóre sklepy zamknięte. Świętują wszyscy, jak widać na załączonym obrazku (w tym poście zdjęcia nie mojego autorstwa :P)

wyszywanki

Jeszcze niedawno tradycyjne wyszywane haftem krzyżykowym wzory były zarezerwowane raczej tylko dla soroczek (koszul) i rusznyków. Jak widać potrzeby rynku suwenirowego wepchnęły je też na skarpetki. Tylko czekać na haftowane majtki :)